O informe conclúe que os Servizos de Normalización Lingüística (SNL) e dos Equipos de Dinamización da Lingua Galega (EDLG) son esenciais para a promoción social do galego, pero funcionan cunha notable desigualdade territorial. Tamén constata a escaseza de orzamentos e a dependencia do voluntarismo. Ademais, revela que a maioría dos SNL contan cunha soa persoa técnica, que o 47,2 % carece de orzamento propio, e que os EDLG traballan con recursos moi limitados e escaso apoio institucional. 

Descargar o documento